The Promise-Chapter Two

Chapter Two

Makalipas ang mahabang pagbibiyahe ng pamilya Camposo ay narrating na rin nila ang Hacienda Esperanza na pag-aari ng kanyang lolo Manuel. Bagamat sinauna ang dating ay maganda pa rin ang ambiance ng lugar at nakakarelax ang pagdampi ng hangin. Bumaba ng sasakyan si Shane at lumanghap ng sariwang hangin. She miss this place matagal na din mula ng last niyang punta dito at two years old palang ata siya noon pero ngayon ay edad twenty-six na siya wala parin nagbago sa lugar malinis, presko at relaxing tulad ng dati.

“ Shane? “ ani ni Don Manuel sa kaisa-isang apo

“ lolo! “ sambit ni Shane saka patakbong lumapit sa abuelo at niyakap ito.

“ apo, mabuti at nandito ka na namiss ka naming at yung kadaldalan mo! “ ani ng kanyang lolo Manuel saka pinisil ang tungki ng kanyang ilong

“ I miss you too lolo at kasama ko sila mama at papa at mag stay kami dito ng limang buwan! “ ani niya sa abuelo

“ talaga! Mabuti magkakasama na tayong dalawa maraming bagay ako ikukuwento sayo! “ sabik na ani ng don sa apo

“ papa, naku matagal nang nagyaya yan ngayon lang naming nagrant dahil nagbakasyon itong si Marco sa work! “ ani ni Ayen sa ama

“ o siya sige mukhang pagod kayo sa biyahe tara at pumasok na! Marcia, Marcia, halika rito at tulungan mo sila sa bagahe nila. “ ani ng don sa katiwala

“ por dios por santo madam Serenity! “ bulaslas ni aling Marcia ng makita sa Shane

“ Serenity? Lolo sino si Serenity? “ tanong niya sa abuelo

“ ah anak ang mabuti pa ay pumasok muna tayo sa loob at doon na mag-usap tungkol dyan. “ ani ni Ayen sa anak saka giniya papasok sa loob ng hacienda. Pagpasok niya sa loob bun=mungad saka kanyang ang isang larawan ng babaeng nakangiti. Maganda ito at tila naestatwa siya ng makita niya ito dahil parang nakita na niya ito somewhere.

“ siya ang lola Serenity mo namatay siya dalawampu’t anim na taon na ang nakakaraan! “ pagkukwento sa kanya ng kanyang abuelo

“ you mean lolo kapatid mo siya! “ ani niya sa abuelo

“ oo hija at siya ang tunay na may-ari ng bahay na ito dahil sa kanya pinama ito ng iyong mga itang at inang. “ paliwanag pa ng kanyang lolo na nangingilid ang mga luha sa mata

“ bakit hindi ko alam ang tungkol dito? Bakit niyo sinekreto sa akin ito? “ tanong niya sa mga magulang

“ anak, pinili naming itago para makalimutan ang malagim na pangyayari sa aming pamilya. Sa pagkamatay ni Tita Serenity ikaw ang naging kapalit kaya naman mabilis kaming nakabangon mula sa pagdadalamhati. “ paliwanag ng kanyang ina. Hindi na nakapagsalit pa si Shane sa halip ay lumabas muna siya upang lumanghap ng sariwang hangin. Sa hindi niya malamang dahilan dinala siya ng kanyang mga paa sa lugar na napaka pamilyar sa kanya. Sa gitna noon siya nakatayo at nakamansid sa mga halaman at puno sa paligid. Sa kanyang pagpikit isang gunita ang bumalik at pawang mga nakaraan na humihingi ng mga kasagutan .

“ kung aakalain mong mamahalin kita kapag pinatay mo si Arthur nagkakamali ka Hector mananatili ang pagmamahal ko sa kanya! “ ani ni Serenity kay Hector habang nakagapos katabi ni Arthur.

“ Serenity, yun lang naman ang tangi kong hiling ang mahalin mo rin ako. Hindi ko siya papatayin kapag sinunod mo ang aking kahilingan. “ nababaliw na paki-usap ni Hector kay Serenity

“ baliw ka na Hector kung sa tingin mo kapag napatay mo ako mapapatay mo rin ang pagmamahal ni Serenity sa akin puwes nagkakamali ka! “ sabat ni Arthur saka matalim na tinignan si Hector.

“ tumahimik ka! “ sigaw ni Hector saka tinutukan ng baril si Arthur.

“ huwag! Paki-usap, Hector ako na lang ang patayin mo ako na lang! “ tangis ni Serenity kay Hector

“ hindi naman mangyayari ito kung ako ang pinili mo kaysa sa lalaking ito! Serenity, mahal na mahal kita at lahat ginawa ko para mahalin mo rin ako pero ang lalaki pa ring ito ang pinili mo! “ ani Hector saka pinutok ang baril at tinamaan sa ulo si Arthur.

“ hindiiiiiiii!!!!!!!!!!!! Arthur!!!!!!!!!!!!!!!!!!! “ tangis ni Serenity saka niyakap ang duguang katawan ng kasintahan

“ kung hindi ka rin lang magiging akin mabuti pa na patayin na rin kita. “ ani ni Hector saka kinasa ang hawak na baril.

“ sige ituloy mo wala nang saysay ang buhay ko kung ikaw lang rin ang makakasama ko patayin mo na rin ako Hector! “ umiiyak na sambit ni Serenity. Nang maikasa ni Hector ang baril ay agad niyang binaril sa ulo si Serenity at bumagsak sa duguang katawan ni Arthur si Serenity. Kasabay nun ay ang pagbaril ni Hector sa kanyang sarili. Ginagap ni Arthur ang mga kamay ni Serenity at hinawakan ng mahigpit.

“ pagmamahalan man natin ay sinubok ng panahon mananatili itong kasing tibay ng punog Narra at sa paglipas ng panahon tayo’y babalik upang ipagpatuloy ang pagmamahalang nilaan ng Panginoon na naudlot. “ sabay nilang binigkas na naglakbay sa hangin. Lalong lumakas ang ulan at hangin na tila isang unos na handing nanira ng mga ari-arian.

Dumilat si Shane at biglang nawalan ng malay tao mabuti na lang at maagap siyang nasalo ni John na kasalukuyan ding nasa lugar kung saan naroon si Shane. Binuhat niya ito saka mabilis na dinala sa Hacienda Trinidad. Doon inasikaso siya ng mag katiwala at ni John mismo. Habang pinupunasan ng mga katiwala ang mukha ni Shane biglang may bumalik sa alaala ni John. Ang kanyang panaginip dun niya nakita ang mukha ni Shane. Pinilit niyang iwaksi an gang mga panaginip niya at itinuon ang pansin sa mga katiwala.

“ hay John nandito ka para magpahinga hindi para kunsimihin ang sarili mo! “ ani niya sa sarili habang nanatili pa ring nakatitig sa mala-anghel na mukha ni Shane.